Samen systemisch werken

Klik hier om de ondertitel te bewerken

Familieopstellingen

Een familieopstelling is een ruimtelijke weergave van een familiesysteem, je kunt het zien als een levende familiefoto.

Het kan je helpen om inzicht te krijgen in patronen die normaal gesproken verborgen blijven omdat ze zich diep in ons onderbewuste bevinden of hun oorsprong hebben in een ver verleden. We hebben een hele rij aan voorouders achter ons staan. Daar kan van alles gebeurd zijn wat wij vaak niet weten, maar wat een enorme invloed op ons dagelijks leven kan hebben.


Een familieopstelling is een dynamisch geheel van familieleden die worden gepresenteerd door personen die zich daarvoor beschikbaar stellen (representanten). 

De opgestelde personen zijn dus niet de echte familieleden en het is ook niet nodig dat deze aanwezig zijn. De representanten stellen zich zonder nadenken op in de ruimte en geven daarmee een beeld weer dat informatie geeft over het familiesysteem van de cliënt.


Jouw Familie

De basis van je leven wordt gevormd door de familie waarbinnen je geboren bent. Je ouders, grootouders, broers en zussen, ooms en tantes en een hele rij van voorouders. Al deze mensen kunnen hun stempel achtergelaten hebben op jou. Zo kunnen gebeurtenissen van generaties lang terug, bijvoorbeeld oorlog, misbruik, criminaliteit, uitbuiting, abortus, emigratie, adoptie, het vroegtijdige overlijden van familieleden, echtscheiding, enzovoort, vaak volledig onbewust in de familie doorwerken en zijn er patronen ontstaan die alle leden van een familie in meer of mindere mate beïnvloeden.
Ieder die binnen een familiesysteem geboren wordt, zal ook altijd bij dit systeem blijven horen. Zo kunnen bepaalde verstoringen nog generaties lang als een onbewuste en onzichtbare invloed in de familie aanwezig blijven.


Verstrikking
Bert Hellinger (de grondlegger van het familieopstellen) heeft ontdekt dat kinderen vaak de gevoelens en gedragingen overnemen van een verstoten persoon binnen de familie uit het verleden. Als dit niet duidelijk wordt, kan zo'n kind een leven lang vasthouden aan gevoelens en gedragingen, die in feite niet van hemzelf zijn.
Bert Hellinger gebruikt hiervoor het woord ‘verstrikking’. Het kind is dan (ook wanneer men reeds volwassen is) met de verstoten persoon verstrikt. Het kind neemt de plaats in van de verstoten persoon en doet daarmee (volledig onbewust) een poging om het evenwicht in het familiesysteem te herstellen. 
Diegene is dan niet vrij is om zijn eigen leven te leiden. Deze persoon leeft zijn leven zo gezegd ‘in dienst van’, maar dit alles gebeurt volledig onbewust.


Voor zover ik weet zijn familieopstellingen de enige methode waarin deze verstrikking met een vroeger familielid zichtbaar gemaakt kan worden.
Door een familieopstelling is het vaak mogelijk om er achter te komen met wie een cliënt verstrikt is. Wanneer de dynamiek die zich binnen een familiesysteem afspeelt zichtbaar geworden is bestaat er voor de cliënt de mogelijkheid om zich los te maken van de verstrikking en zijn eigen leven te gaan leiden.
Mogelijke uitingsvormen van verstrikkingen of onbewust trouw zijn aan een familielid of familiepatroon kunnen zijn: Je merkt bijvoorbeeld dat relaties steeds maar weer mislukken, dat je werk je geen bevrediging geeft of je loopt met gevoelens rond waarvan je geen idee hebt hoe je er aan komt zoals het gevoel er niet bij te horen of verdriet, angst, agressie enzovoort.
Maar ook verschijnselen zoals depressies, schuldgevoelens, verslavingen, psychische stoornissen, suïcidale neigingen of ziekten kunnen duiden op deze verborgen bindingen met vroegere familieleden.